الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
17
خطبه حضرت زهراء ( س ) ( فارسى )
ظَواهِرُهُ ، مُغْتَبِطٌ « 1 » بِهِ اشْياعُهُ ، قائِدٌ الَى پر نور ، و پيروانش پر افتخار . كتابى كه عاملان خود را الرِّضْوانِ اتِّباعُهُ ، مُؤَدٍّ « 2 » الَى النَّجاةِ به بهشت فرا مىخواند ، و مستمعينش را به ساحل نجات رهبرى اسْتِماعُهُ ، بِهِ تُنالُ حُجَجُ اللَّهِ الْمُنَوَّرَةُ ، مىكند . از طريق آن به دلايل روشن الهى مىتوان نائل گشت ، وَعَزائِمُهُ الْمُفَسَّرَةُ ، وَمَحارِمُهُ الْمُحَذَّرَةُ ، و تفسير واجبات او را دريافت ، و شرح محرمات را در آن خواند ، وَبَيِّناتُهُ الْجالِيَةُ ، وَبَرَاهِينُهُ الْكافِيَةُ ، و براهين روشن و كافى را بررسى كرد ، وَفضائلُهُ الْمَنْدُوبَةُ ، وَرُخَصُهُ الْمَوْهُوبَةُ ، و دستورات اخلاقى و آنچه مجاز و مشروع است
--> ( 1 ) . آرزو بردن به حال كسى بدون آن كه زوال آن را از وى بخواهد ، درمقابل حسد كه زوال آن را آرزو مىكند . ( 2 ) . ايصال ، رساندن .